Τρίτη, 28 Ιανουαρίου 2014

Παρασκευή Α Χαιρετισμῶν (7-3-2014)


Χαρε, Νύμφη νύμφευτε.
δκαί λίγες μέρες, γαπητοί μου, μπήκαμε στήν καλύτερη, στήν πιό κατανυκτική περίοδο τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους, στήν γία καί Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Γιατήν ἡ Ἐκκλησία μας κράτησε καί βαλε τίς καλύτερες κολουθίες. Μία πό ατές εναι ἡ ἀκολουθία τν χαιρετισμν πρός τήν περαγία Θεοτόκο, κατά τήν ποία τς προσφέρουμε δύο δρα, δύο νθοδέσμες, τόν θαυμάσιο κακόνα καί τούς χαιρετισμούς.
Ὁ ἅγιος πιφάνιος, πίσκοπος Κωνσταντίας τς Κύπρου, σέ μία μιλία του λέει στήν Παναγία: γώ εμαι σχνόφωνος καί βραδύγλωσσος. Δέν χω κατάλληλη φωνή, γιά νά προσφωνήσω καί νά μνήσω σένα τήν μεγαλώνυμη καί γία, τήν πειρόγαμη καί ειπάρθενο, τήν Μητέρα τοΚυρίου μου.
ν νας γιος ασθάνεται δέος καί δυναμία καί δέν μπορενά μνήσει τήν Παναγία, μέ τί στόμα μες οἱ ἀνάξιοι θά πιχειρήσουμε νά τήν μνήσουμε; μες δυνατομε κόμη περισσότερο, σηκώνουμε ψηλά τά χέρια, δέν χουμε κάτι νά πομε. Παρ᾿ ὅλα ατά ἡ Ἐκκλησία τό πιτρέπει καί βάζει στό στόμα μας νά παναλάβουμε λόγια γγελικά, τά λόγια κενα πού βγκαν πό τά ϋλα χείλη τοῦ ἀρχαγγέλου Γαβριήλ: Χαρε, Νύμφη νύμφευτε.
μες μπορομε, πιτρέπεται καί πιβάλλεται νά πλησιάσουμε καί νά προσκυνήσουμε τήν σεπτή εκόνα της. Νά τς μιλήσουμε σάν τά παιδιά στή μητέρα τους καί νά εμαστε σίγουροι, τι κείνη θά μς κούσει καί θά ρθει ρωγός στόν γώνα τς ζως μας. Μή διστάσουμε νά γονατίσουμε μπροστά της καί νά ναποθέσουμε  στήν μητρική γκαλιά της τά προβλήματα καί τούς καημούς μας, τά πάθη καί τίς δυναμίες μας. Νά χουμε βέβαιη τήν λπίδα μας, τι θά μς κούσει καί θά παλύνει τόν πόνο τς ψυχς μας. 
Παναγία εναι τό μοναδικό πρόσωπο στήν παγκόσμια στορία, πού κατόρθωσε νά πιβληθετόσο πολύ καί τόσο πόλυτα στίς νθρώπινες καρδιές. Θρονιάστηκε μέσα μας μέ τήν ρετή της, μέ τήν μεγάλη της ταπείνωση καί τήν λοπρόθυμη πακοή της. Κατάφερε νά γίνει τό νομά της προσευχή στά χείλη τν πιστν κάθε ρα καί στιγμή. Κατόρθωσε νά μαλακώσει τίς πιό σκληρές καί πρόσιτες ψυχές, μόνο μέ τό κουσμα τοῦ ὀνόματός της, μόνο μέ τήν θέα τοπροσώπου της.
Εναι λήθεια, γαπητοί μου, πώς δέν εναι εκολο νά μιλάει κανείς γιά τήν Παναγία, γιατήν πού τόσο πολύ γάπησε τήν σιωπή καί ζησε στή σιωπή, στό περιθώριο.
π. Παΐσιος ὁ ἁγιορείτης, νας μεγάλος γιος τν μερν μας, γαποσε πολύ τήν Παναγία, στε λλοιωνόταν καί μόνο πού κουε τό νομά της. ταν τό βλεπε κάπου γραμμένο, καμνε τόν σταυρό του  μέ ελάβεια καί σκιρτοσε καρδιά του. λεγε μάλιστα, τι μπορεκανείς νά κάνει λόκληρη κολουθία σπαζόμενος συνεχς τό νομά της. Καθημερινά προσευχόμενος καμνε πολλά κομποσχοίνια, σέ ρκετά πό τά ποα λεγε μόνο Χαρε, Νύμφη νύμφευτε.
κόμη καί ὁ ἅγιος Νεκτάριος εχε πολλή μεγάλη καί θερμή γάπη στήν Παναγία. ταν προσευχόταν, τς μιλοσε στόν πληθυντικό πό τήν πολλή ελάβεια. μακαριστός Μητροπολίτης  δρας ερόθεος εχε ς θησαυρό μία μικρή εκόνα τς Παναγίας πό τόν γιο Νεκτάριο, πού εχε βαθουλώματα πό τά μέτρητα φιλήματα τοῦ Ἁγίου.
ταν πάλι π. Παΐσιος θελε νά προσευχηθεῖ  στήν Παναγία, κοβε λίγα γριολούλουδα ξω πό τό καλύβι του καί τά βαζε στήν εκόνα της.  Πς νά πάω μέ δεια χέρια νά τήν παρακαλέσω; λεγε. Κι᾿ ἐμες ταν πμε νά προσευχηθομε, ς τς προσφέρουμε κάποια λουλούδια, λίγο θυμίαμα, να κεράκι, ναν μνο ξιον στίν ς ληθς καί κατόπιν νά κολουθήσουν οατήσεις μας. Νά πηγαίνουμε φιερώματα στήν Παναγία ,τι χει καθένας λεγε πάλι Γέροντας. Τά καντηλάκι της ποτέ νά μή σβήσει. προσευχή μας ποτέ νά μή σταματήσει.
Κάποτε πγε κάποιος στήν ερά Μονή τν βήρων, γιά νά προσκυνήσει τήν Πορταΐτισσα.  εκόνα ατή τς Παναγίας εναι γεμάτη φλουριά. Σκανδαλίσθηκε προσκυνητής πό ατό καί ταν φευγε, λεγε: Παναγία μου, γώ θελα νά σέ δῶ  ἁπλ, χι μέ τόσα φλουριά. Στό δρόμο τς πιστροφς τόν πιασε νας πόνος δυνατός, στε δέν μποροσε νά συνεχίσει. μεινε στή μέση τοδρόμου ζητώντας τήν βοήθεια τς Παναγίας. Παναγία μου, λεγε, κάνε με καλά καί γώ θά σοφέρω δύο φλουριά. 
Πράγματι παρουσιάσθηκε Παναγία, τόν κανε καλά καί τοεπε:τσι μοῦ ἔφεραν τά φλουριά, δέν τά ζήτησα γώ.
λεγε κόμη Γέροντας, τι πρέπει νά συγγενεύουμε  μέ τήν Παναγία. Καί συγγενεύουμε μέ τήν ταπείνωση, γιατί Παναγία ταν ταπεινή. Γιατό Κύριος πέβλεψεν πί τήν ταπείνωσιν τς δούλης ατο. Λόγτς ψοποιοταπεινώσεως Παναγία κατέχει τά δευτερεα τς γίας Τριάδος. Ὁ ἅγιος νδρέας Κρήτης, μνητής τς Παναγίας λέει σ᾿ ἕνα τροπάριό του: Χαίροις μετά Θεόν θεός, τά δευτερεα τς Τριάδος ἡ ἔχουσα.
χει μεγάλη δύναμη καί χάρη  Παναγία. Θά τό παναλάβω, τι πρέπει νά τρέχουμε κάτω πό τήν κραταιά της σκέπη. Νά προσευχώμαστε, νά τήν παρακαλομε, νά τς νοίγουμε τήν καρδιά μας. Νά μιλομε λεύθερα, πως τό παιδί στήν μητέρα του, μητέρα μας εναι στοργική.
Οκαλύτερες προσευχές, τροπάρια, κολουθίες, ναφέρονται στή χάρη της καί στό νομά της. Παρακλητικοί κανόνες, Θεοτοκάριο, Χαιρετισμοί, νά εναι καθημερινό μας νάγνωσμα. Ατό θά μς κάνει νά τήν γαπήσουμε καί νά χουμε μεγάλη βοήθεια πό τήν Παναγία. Θερμαίνουν τήν καρδιά καί συγκινεται. 
παπα-Κύριλλος, παλαιός γούμενος τς ερς μονς Κουτλουμουσίου τοῦ Ἁγίου ρους, δέν μποροσε νά συγκρατήσει τούς λυγμούς καί τά δάκρυα, ταν διάβαζε τό Θεοτοκάριο. Συμβούλευε μάλιστα π. Παΐσιος, νά τό διαβάζουμε καλύτερα τό πρωΐ, γιατί ατά πού διαβάζουμε τά χουμε στό νομας λη μέρα. τσι γιάζουμε τήν μέρα μας καί τά ργα πού κάνουμε.
γαπητοί δελφοί,
μες οἱ Ἕλληνες νέκαθεν χουμε διαίτερη σχέση μέ τήν Παναγία, λλά καί γευθήκαμε τήν βοήθειά της. Στά τωρινά χρόνια τά δύσκολα, πού κάποιοι θέλουν νά βουλιάξουν τήν Πατρίδα μας, πρέπει πολύ νά προσευχώμαστε στήν Παναγία, γιά νά κάνει καί πάλι τό θαμα της καί νά μς σώσει.

Δέν μς σώσουν οτε οἱ ἄρχοντες, οτε οἱ ἐπιστμες, οτε τά κοσμικά συστήματα. Νά τό ξέρετε, θά μς σώσει Παναγία μας, κανείς λλος. Τό κομποσχοίνι καί Παναγία θά μς σώσει. Γιατό ποτέ μή λείψει πό τό στόμα μας ὁ ὕμνος στήν Παναγία: Χαρε, Νύμφη νύμφευτε. μήν.--

Δεν υπάρχουν σχόλια: