Τετάρτη, 22 Ιανουαρίου 2014

Ἀπόστολος Ἀνδρέας (30-11-2013)


Ὁ ἅγιος πόστολος νδρέας νομάζεται Πρωτόκλητος, γιατί πρτος γνώρισε τόν Χριστό καί πρτος τόν κολούθησε.Καί ατό τό βλέπουμε μέσα στά ερά Εαγγέλια.
πρώτη περίπτωση ταν τότε πού τόν εδε Τίμιος Πρόδρομος στίς χθες τοῦ Ἰορδάνου, σήκωσε τό χέρι του, δειξε τόν Χριστό καί επε: δε ὁ ἀμνός τοΘεο... Χωρίς καθυστέρηση καί λλα λόγια ὁ Ἀνδρέας, πού μέχρι τότε ταν μαθητής τοΠροδρόμου, κολούθησε τόν Χριστό μαζί μέ ναν κόμη μαθητή τόν ωάννη, υό τοΖεβεδαίου. 
Ἡ ἄλλη περίπτωσις ταν, ταν κατήρτιζαν τά δίκτυα, μπάλωναν καί περιποιόντουσαν τά δίκτυα στό κρογιάλι  τς λίμνης τς Γαλιλαίας. Μέ ναν λόγο τοΧριστο, δετε πίσω μου, σηκώθηκαν οτέσσερις μαθηταί, νάμεσά τους καί ὁ Ἀνδρέας καί κολούθησαν τόν ησοΧριστό.
Κάνω τώρα μία σκέψη:κενοι ομαθηταί δέν ξεραν κόμη καλά ποιόν χουν μπροστά τους. Ποιός εναι ατός πού τούς μιλάει; Τί θά κάνουν μαζί του, πς θά ζήσουν; Ποιό τό μέλλον καί σταδιοδρομία τους; Σέ ποιούς θά φήσουν τιούς γονες καί τίς οκογένειές τους; Τίποτε πό ατά δέν σκέπτονται. Πρόθυμα κάνουν πακοή καί κολουθον τόν Χριστό. να κήρυγμα κουσαν πό τόν χριστό, να θαμα εδαν, κενο τς θαυμαστς λιείας καί θαμπώθηκαν. Ατά τούς καναν νά φήσουν τά πάντα καί νά τόν κολουθήσουν. Νά συνδεθον γιά πάντα μαζί του, κόμη καί νά πεθάνουν γιά τήν γάπη του.
Ὁ ἀπόστολος νδρέας χει σχέση  καί μέ τήν πατρίδα μας. πό τό Βυζάντιο πού ταν φτασε στήν Πελοπόννησο καί κατέληξε στήν Πάτρα, που κήρυξε καί μαρτύρησε. Τόν σταύρωσαν σάν τόν Χριστό, λλά μέ μία διαφορά πού τό ζήτησε ὁ ἴδιος. Νά τόν σταυρώσουν μέ τό κεφάλι πρός τά κάτω. Γιατό τά χώματα τς Πατρίδας μας εναι γιασμένα π᾿ἄκρου ες κρον. Πάνω σ᾿ ατά περπάτησαν οἱ Ἀπόστολοι καί πολλοί λλοι γιοι καί τά πότισαν μέ τό αμα τους.
μες σήμερα ποτίθεται, τι γνωρίζουμε τόν Χριστό. Ξέρουμε ποιόν χουμε πέναντί μας. Εναι Υός τοΘεο, πού ρθε στή γ, γιά νά σώσει τόν κόσμο. Δύο χιλιάδες χρόνια χουμε τήν κκλησία του. Εκοσι αἰῶνες τώρα κρατομε τό Εαγγέλιο τοΧριστοστά χέρια μας.  Ξέρουμε πολλά πό τήν ζωή του, πό τά θαύματα καί τήν διδασκαλία του. Τό θέμα εναι, πόσο σωστά τόν πιστεύουμε; πόσο τόν κολουθομε μέ συνέπεια; Τί εμαστε πρόθυμοι νά προσφέρουμε νά κάνουμε γιά τήν δόξα του; Πόσο μιλμε γιατόν πρτα στά παιδιά μας, μέσα στήν οκογένειά μας καί πειτα παρά ξω σέ λο τόν κόσμο; 
γαπητοί μου,
Πολλές φορές ναφερόμαστε στήν προθυμία τν μαθητν νά κολουθήσουμε τόν Χριστό, λλά κάνουμε τό λάθος νά λησμονομε τούς γονες τους. ταν Κύριος κάλεσε τούς μαθητάς κι᾿ἐκενοι τόν κολούθησαν, ταν παρών πατέρας τους Ζεβεδαος. Δέν διαμαρτυρήθηκε, δέν κλαψε, δέν προσπάθησε νά τούς μποδίσει, πως συνήθως γίνεται σήμερα, ν κάποιος νέος θέλει νά κολουθήσει τόν Χριστό. Καί μάλιστα τί βλέπουμε μέσα στά Εαγγέλια; κολουθεκαί πηρετετόν Χριστό καί μητέρα τν ποστόλων ωάννου καί ακώβου. Μένει μαζί του μέχρι τό τέλος. Εναι κοντά στόν σταυρό μαζί μέ τήν Παναγία. Εναι μία πό τίς μυροφόρες γυνακες. Ογονες τν μαθητν δέν ντέδρασαν, ταν τά παιδιά τους γιναν μαθηταί τοτιμίου Προδρόμου, οτε ταν κολούθησαν τόν Χριστό.
Ξέρετε, ν μες διαφορήσουμε ἤ ἄν τό χειρότερο μποδίσουμε τά παιδιά μας κάποιον λλον, νά ποκτήσουν σχέσεις μέ τόν Χριστό, θά τούς χουμε μάρτυρες κατηγορίας. Τό λέω ατό, γιατί εναι πολλοί ογονες πού μποδίζουν τά παιδιά τους νά κκλησιάζωνται, νά νηστεύουν, νά χουν πνευματικό καί νά κοινωνον. Καί μάλιστα τούς μαθαίνουν πονηρίες καί τιμίες. Τούς δηγον κόμη καί στήν πορνεία. Ατούς τούς γονες, λέει ὁ ἱερός Χρυσόστομος, σάν γκληματίες θά τούς καταδικάσει Θεός.
Κάποτε νας νέος πίστεψε μέ λοφάνερη πέμβαση τοΘεοκαί πγε νά ξομολογηθε. Τήν χαρά καί τήν γαλλίαση, τήν κατάνυξη πού ασθάνθηκε, δέν περιγράφεται. Τό πόγευμα τς διας μέρας παραπονέθηκε στόν πατέρα του, τήν μάνα του καί στά μεγαλύτερα δέλφια του. 
Γιατί ποτέ δέν μομιλήσατε γιά τόν Θεό; τι πάρχει Θεός, πάρχει θάνατος καί ψυχή καί κάποτε θά δώσουμε λόγο στόν Θεό γιά τίς πράξεις μας; Γιατί μέ δηγούσατε μέ τίς συμβουλές σας, μέ τούς τρόπους σας  στούς δρόμους τς μαρτίας, στά καπηλιά καί στά κακόφημα κέντρα (ποτίθεται) διασκεδάσεως;  Γιατί μέ τήν θέλησή σας μέ δηγήσατε στήν μαρτία, στήν νηθικότητα, στή βρωμιά, στήν πάτη, στή συκοφαντία, στήν κακία, στόν γωϊσμό καί στό πεσμα; Γιατί δέν μοδιδάξατε τήν ρετή, τήν γάπη, τήν καλωσύνη; Γιατί δέν μομιλήσατε γιά τόν Χριστό; Γιατί; 
Ατό τό μεγάλο γιατί, δέν θά μς τό πον κάποτε μόνο τά παιδιά μας, λλά θά ρθει ρα, πού θά μς τό πεκαί Θεός. Θά λέγξει καί τήν δική μας ζωή, μά καί τήν νατροφή πού δόσαμε στά παιδιά μας. Τότε τί θά χουμε νά πομε; Πς θά δικαιολογηθομε ν μέρκρίσεως; λίμονό μας. Τό θέμα τς νατροφς τν παιδιν μας πρέπει νά μς πασχολεσοβαρά καί μόνιμα.

 Εχομαι, διά πρεσβειν τοῦ ἁγίου ποστόλου νδρέα, νά νοίξει Θεός τίς καρδιές μας καί τά ατιά μας. Νά τόν δεχθομε καί νά κομε τά θεα λόγια του. Νά γωνιζώμαστε γιά ,τι μεγάλο καί ψηλό. Νά νοίξει Θεός τό στόμα μας. Νά χαριτώνει τήν γλώσσα μας, γιά νά μιλομε καί νά μνομε τά μεγαλεα του. Ατός μεινε μοναδική λπίδα τοκόσμου. Ατός εναι σωτηρία μας. μήν.-

Δεν υπάρχουν σχόλια: