Δευτέρα, 20 Ιανουαρίου 2014

Κυριακή ΙΓ Λουκᾶ (24-11-2013)


νας νέος, πλούσιος καί ρχοντας, νθρωπος μέ θέση, μέ  πλοτο καί ξίωμα πλησιάζει τόν ησοΧριστό καί τόν ξαφνιάζει μέ τήν ρώτησή του, πως ξαφνιαζόμαστε κι᾿ ἐμες σήμερα. Τί πρέπει νά κάνω, Κύριε, γιά νά κερδήσω τήν αώνια ζωή, γιά νά ποκτήσω τόν παράσεισο; 
Ατό εναι τό πολύ παράξενο σέ λη τήν  πόθεση. Νέος νά πιστεύει καί νά φαρμόζει τίς ντολές τοΘεο; Πλούσιος νά μή γλεντοκοπάει, λλά νά χει πνευματικά νδιαφέροντα; ρχοντας νά σκέφτεται τήν ψυχή του καί τήν σωτηρία του; Εναι πράγματι πολύ παράξενο, γιατί λοι ατοί δέν μς χουν συνηθίσει σέ κάτι τέτοια. Μέ λλα σχολονται, χι μέ τόν Θεό, μέ τήν πίστη, μέ τήν σωτηρία τς ψυχς τους.
νέος ατός κατά τά λλα πιστός καί γωνιστής πρε μιά πάντηση πό τόν Χριστό, πού τόν φησε φωνο, πού τόν γκρέμισε πό τά σύννεφα στά ποα πετοσε. Εσαι ξιέπαινος, πού πό μικρό παιδί φαρμόζεις κάποιες ντολές τοΘεο, μά δέν φτάνει ατό. κανες πολλά, μά σολείπει κόμηνα. Κάτι πί πλέον πρέπει νά κάνεις. 
σύ πού πιζητες τήν τελειότητα, πήγαινε πούλησε λα σα χεις, μοίρασέ τα στούς φτωχούς καί λα νά μέ κολουθήσεις. Τότε πράγματι θά σώσεις τήν ψυχή σου, τότε θά κληρονομήσεις τήν αώνια ζωή. Τό τελευταο πού πρέπει νά κάνεις καί μάλιστα εναι τό νώτερο λων, εναι νά μέ κολουθήσεις.
Γιατί τά επε ατά Κύριος; Γιατί τοῦ ἔδωσε ατήν τήν πάντηση; Γιατί σάν Θεός παντογνώστης γνώριζε τήν ζωή του, τήν κατάσταση ατοτονέου, τήν ψυχή του, τίς πιθυμίες του καί πς διέκειτο πέναντί του.
Μέ λλα λόγια νέος ατός τηροσε κάποιες πό τίς ντολές τοΘεο, λλ εχε τό πάθος τς φιλαργυρίας. Δέν μποροσε νά ποδεσμευτεῖ ἀπό τά χρήματα καί τά κτήματα. ταν σφιχτά δεμένος μέ τήν γ, γιατό καί δέν μποροσε νά νυψωθε. Δέν μποροσε νά πιτύχει ατό πού λένε οκαταβασίες τν Χριστουγέννων, πού δη ρχίσαμε νά ψάλουμε: Χριστός πί γς, ψώθητε. 
Ατό σημαίνει πώς δέν ρκεμόνο νά πιστεύουμε καί νά ποθομε τήν αώνια ζωή. Δέν ρκενά χουμε πνευματικά νδιαφέροντα, οτε μς ξασφαλίζει τόν ορανό τό γεγονός τι χουμε τηρήσει κάποιες βασικές ντολές. Πρέπει νά μάθουμε νά πακομε σέ λα. Μπορεκάποιο πάθος, κάποια δυναμία μας νά ποβεμοιραία καί καταστροφική γιά τήν σωτηρία μας. 
Τό δεύτερο πού κατάλαβε Χριστός εναι, τι νέος ατός δέν τόν πίστευε, τι εναι Θεός. Γιατό στό τέλος τοεπε, δερο κολούθει μοι. λα νά μέ κολουθήσεις. Πς τό καταλαβαίνουμε ατό, τι δέν τόν πίστευε γιά Θεό; πό τά λόγια πού τοεπε, γιατί μέ λές γαθό; γαθός εναι μόνο Θεός. Κι᾿ ἐσύ, φοδέν πιστεύεις, τι εμαι Θεός, γιατί μέ  ποκαλες τσι; ;
μως σάν κουσε ατά τά λόγια, κανε μεταβολή καί φυγε. ταν τοτέθηκε τό δίλημμα Χριστός χρυσός, κενος προτίμησε τόν χρυσόν, τά χρήματα καί τά κτήματα καί γκατέλειψε τόν Χριστό, ρνήθηκε τήν βασιλεία τοΘεο, γιά τήν ποία  γωνίσθηκε, μά δέν τό κανε μέχρι τό τέλος.
Ατό, γαπητοί μου, εναι τό σημαντικότερο δίδαγμα, κεντρική δέα τοσημερινοεαγγελίου. Νά κολουθομε τόν Χριστό, γιατί εναι δυνατόν νά κάνουμε κάτι πό τίς ντολές τοΘεο, λλά στό τέλος νά μή κολουθομε τόν Χριστό.
Κάποια παραδείγματα: Εναι λήθεια, πώς στήν ζωή μας ετε τό θέλουμε ετε δέν τό θέλουμε, θά χουμε σταυρό. Μάλιστα δέ θά σηκώνουμε πολλούς σταυρούς, μς ρέσει-δέν μς ρέσει. Οθλίψεις, οστενοχώριες, τά προβλήματα εναι καθημερινά στή ζωή μας καί ατά εναι οσταυροί, πού σηκώνουμε. μες φείλουμε ατό πού κάνουμε, νά τό κάνουμε μέ προθυμία γιά τόν Κύριό μας, γιά τήν πίστη μας. πειδή κενος τό επε. πειδή κενος τό θέλει καί τό περιμένει πό μς. ,τι κάνουμε, νά εναι καί νά γίνεται πάντοτε σύμφωνα μέ τό θέλημά του. Δέν σηκώνουμε τόν σταυρό μας ναγκαστικά. Τί νά κάνω, σηκώνω τόν σταυρό μου, φοδέν γίνεται διαφορετικά. χι τσι. Τό κάνουμε, γιατί τό θέλει γιατί τό πιτρέπει Χριστός. Τότε χει ξία, τότε χουμε μισθό πό τόν Θεό.
Πολλοί θέλοντας καί μή σηκώνουν τόν σταυρό τους, μά δέν κολουθον στόν Χριστό. Δέν τόν πιστεύουν, δέν θέλουν νά χουν σχέσεις μέ Ατόν, μέ τήν πίστη, μέ τήν κκλησία. Ατοί σφαλς δέν φελονται καθόλου πό τόν σταυρό πού σηκώνουν, γιατί δέν εναι σταυρός τοΚυρίου, οτε τό κάνουν γιά τόν Κύριο.
πίσης εναι πολλοί πού δίνουν στούς φτωχούς, ἡ ἐλεημοσύνη τους εναι μεγάλη, λλ᾿ ἐπειδή δέν γίνεται ν Κυρί, δέν πιστεύουν, πειδή δέν κολουθον τόν Χριστό, δέν φελονται καθόλου πό ατό πού κάνουν. Μς τό επε Κύριος, άν προσευχώμαστε, άν νηστεύουμε, άν λεομε γιά τό θεαθναι, χωρίς νά χουμε πίστη, άν δέν τό κάνουμε γι᾿ ατόν, δέν φελούμεθα καθόλου. πέχομεν τόν μισθόν μν.
Λέει καί ὁ ἀπόστολος Παλος, πν μή κ πίστεως μαρτία στί. ν δέν προέρχεται πό τήν πίστη μας, μέ ατό πού κάνουμε τρέφουμε τόν γωϊσμό μας, πότε δέν μς φελε, μς κολάζει.
Στούς μακαρισμούς λέει Κύριος: Εναι μακάριοι σοι διώκονται νεκεν δικαιοσύνης. Καί λίγο παρακάτω, εστε μακάριοι ταν σς καταδιώκουν καί σς κακολογον νεκεν μο. ταν παθαίνετε ξ ατίας μου, θά χετε μισθόν πολύν ν τος ορανος. χι ταν σες εστε νοχοι καί παράνομοι διώκεσθε γιά τίς δεολογίες σας, γιά τίς πολιτικές σας πεποιθήσεις γιά ποιονδήποτε λλο λόγο. σοι κάνουν τό καλό, δέν κολουθον πάντοτε τόν Χριστό καί ατό εναι τό μεγάλο τους λάθος. Κάνουν τό καλό, μά δέν φελονται καθόλου.
γαπητοί μου,
πλούσιος νέος κανε πολλά, μά στό τέλος δέν σώθηκε, γιατί στεροσε σέ να. Σέ να δέν πγε καλά. να δέν μπόρεσε νά κάνει. μες στερομε σέ να μόνο σέ πολλά; πότε τί λέτε, θά σωθομε μέ τόσες παραβάσεις καί παραλλείψεις; Τί μς πομένει νά κάνουμε; σφαλς νά συνεχίσουμε τόν γώνα μας μέ λες μας τίς δυνάμεις καί νά κολουθομε τόν Χριστό. Νά μένουμε συνεχς κοντά του. Ὁ ἀγώνας μας νά εναι νας: Νά μή πομακρυνθομε ποτέ πό ατόν, νά μή τόν γκαταλείψουμε πως καί ν ρθουν τά πράματα, νά μή τόν ρνηθομε. Τότε θά λπίζουμε, τι θά μς σώσει τό μέγα λεός του. μήν.-


Δεν υπάρχουν σχόλια: